Perseidy 2019

Perseidy należą do najbardziej znanych rojów. Ich obserwacja trwa od niemal 2000 lat. Sławę zawdzięczają sobie za sprawą wysokiej aktywności oraz dobrych warunków do ich obserwacji. Deszcz meteorów z roju Perseidów pochodzi od komety Swift-Tuttle należącej do grupy komet typu Halleya.

Aktywność tego roju na nocnym niebie trwa od 17 lipca do 24 sierpnia.
Największa aktywność Perseidów czyli maximum przypada w tym roku na noc z 12 na 13 sierpnia.
Podczas maksimum można zaobserwować nawet 100 obiektów w ciągu godziny.

Rój Perseidów nad jeziorem Otmuchowskim
Rój Perseidów nad jeziorem Otmuchowskim
Perseid wraz z drogą Mleczną nad jeziorem Nyskim
Perseid wraz z drogą Mleczną nad jeziorem Nyskim
Ruch gwiazd w trakcie astrofotografii Perseidów
Ruch gwiazd w trakcie astrofotografii Perseidów

Parametry zdjęć:
– Tamron SP 15-30 mm f/2.8 Di VC USD @ 15mm f2.8
– Canon 6D
– 15s ISO 1600

0
0

Koniunkcja Księżyca z Jowiszem

Dzisiejszej nocy księżyc 71% zbliżył się do gazowego olbrzyma Jowisza -2.4mag na odległość około 3°.

Koniunkcja Księżyca z Jowiszem
Koniunkcja Księżyca z Jowiszem

William Optics ZenithStar 61/360
Canon EOS 6D

0
0

Porównanie filtrów Optolong

Filtry Optolong
Filtry Optolong

Z racji zakupu kolejnego filtra zrobiłem małe porównanie filtrów marki Optolong.

W porównaniu udział biorą:
1. Optolong L-PRO – filtr anty Light Pollution, jak sama nazwa mówi dobrze wycina widma lamp ulicznych oraz daje zbliżony do naturalnego balans kolorów. W przeciwieństwie do pozostałych filtrów nadaje się do fotografii galaktyk.
2. Optolong UHC – filtr mgławicowy, podkreśla kontrast mgławic przy tym mocno wycinając zanieczyszczenie światłem, minusem jak w większości tego typu filtrów są problemy ze zbalansowaniem kolorów.
3. Optolong L-eNhance – filtr mgławicowy dual bandpass (dwupasmowy), bardzo wąski przepuszczający linie widmowe H-Alpha, H-Beta, oraz Tlen-III. Filtr praktycznie do zera wycina całe niepożądane zanieczyszczenie światłem, idealnie nadaje się do fotografii mgławic w zaświetlonych miejscach. Balans kolorów jak w przypadku filtra UHC nie jest łatwy.

Porównanie filtrów
Porównanie filtrów

Test przeprowadziłem refraktorem TS 115/800 oraz zmodyfikowanym aparatem Canon 6D, za obiekt testowy posłużyła Mgławica Orzeł M16.
Klatki naświetlane po 4 minuty, ISO 1600.
Górny wiersz przedstawia zdjęcia bezpośrednio z aparatu.
Wiersz dolny to zdjęcia po wstępnym zbalansowaniu kolorów i wyrównaniu histogramów.

0
0

Lipcowe planety

Lato sprzyja fotografii planet które znajdują się wtedy dość wysoko na niebie.

Jowisz
Jowisz
Saturn
Saturn

Parametry zdjęć:
– TS APO 115/800
ASI 385MCC
Barlow ES x3
– Celestron Advanced VX
– stack 30% z 5000 klatek

0
0

Mgławica Orzeł M16, Filary Stworzenia

Mgławica Orzeł M16
Mgławica Orzeł M16

Mgławica Orzeł (Messier 16, M16 lub NGC 6611) – gromada otwarta w gwiazdozbiorze Węża. W suplemencie do NGC, pojawia się też oznaczona IC 4703 mgławica emisyjna , otaczająca i rozświetlona przez M16. Oba obiekty są ze sobą powiązane, nazwa Mgławica Orzeł zwyczajowo dotyczy ich obu.

Gromadę otwartą M16 (NGC 6611) odkrył Jean Philippe de Chéseaux w roku 1745 lub 1746. Charles Messier odkrył ją niezależnie 3 czerwca 1764 roku i zasugerował jednocześnie istnienie mgławicy.

M16 jest jednym z najpopularniejszych obiektów astronomicznych, do czego niemało przyczyniły się jej sławne zdjęcia wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a (Filary Stworzenia).

M16 znajduje się w odległości 7 tysięcy lat świetlnych od Ziemi. Średnica kątowa mgławicy to 7 minut. Rzeczywista średnica gromady to 15 lat świetlnych, a cała mgławica ma rozmiary 70 × 55 lat świetlnych. Gromada gwiazd w M16 składa się z około 460 młodych gwiazd, których wiek szacowany jest na zaledwie 1-2 miliony lat. Jasność gromady to 6,4m. Jest niedostrzegalna gołym okiem, ale przy dobrych warunkach można ją zaobserwować przez lornetkę.

Mgławica Orzeł M16
Mgławica Orzeł M16

Parametry zdjęcia:
– TS APO 115/800
– EOS 6D MOD
– Celestron Advanced VX
– Optolong UHC
– 22x 240s ISO 1600

0
0